polaryzacja regionalna i lokalna

PDF  Drukuj  Email

O ile w skali globalnej Polska należy do krajów zamożnych, to w porównaniu z innymi państwami Europy jest relatywnie uboga. Nierówności w poziomie życia widoczne są także pomiędzy różnymi obszarami w Polsce (dane na ten temat można znaleźć m.in. na portalu mojapolis.pl).

Schematyczny podział na „Polskę A” i „Polskę B”, jakkolwiek upraszczający, opisuje nierówne tempo rozwoju i zasobności w różnych obszarach naszego kraju. Nadal widoczne są dysproporcje pomiędzy zachodnią a wschodnią Polską, pomiędzy miastami a obszarami wiejskimi. Szczególnie wyrazista jest przewaga metropolii nad peryferiami.

Polaryzacja widoczna jest też w samych miastach – kontrast w jakości życia w różnych obszarach wielkich miast staje się coraz bardziej widoczny; bogatsze dzielnice bezpośrednio sąsiadują z biedniejszymi. Czasem w granicach jednej dzielnicy kwartały uboższe sąsiadują z bogatymi – obok domów komunalnych powstają nowoczesne biurowce i apartamentowce lub zamknięte osiedla.

Z drugiej strony stopniowo rośnie ilość działań mających na celu wspieranie i rozwój lokalnych społeczności, podejmowanych przez mieszkańców dzielnic i aktywistów. O ile nie zastąpią one jedynie działań urzędów, będą mieć duże znaczenie dla podnoszenia świadomości lokalnych problemów i aktywizacji osób zamieszkujących daną przestrzeń.

 

Konsekwencje:

• W wyrównywaniu szans pomiędzy regionami istotną rolę odegrać mogą organizacje pozarządowe – zarówno poprzez wskazywanie kwestii, którymi zająć powinno się państwo, jak i przez samodzielne działania.

• Rosnąca świadomość problemów lokalnych sprawia, że organizacje coraz częściej spotykać się będą w swoich działaniach ze wsparciem obywateli. Tym ważniejsze są otwarcie na ich głosy i opinie, wiarygodność i rzeczywista współpraca.