profesjonalizacja organizacji pozarządowych

PDF  Drukuj  Email

Niektórzy profesjonalizację widzą jako przeciwieństwo „amatorszczyzny” – w takim ujęciu to zjawisko oceniane pozytywnie; organizacje działające profesjonalnie, czyli poważnie i fachowo, są bardziej sprawne, a podejmowane przez nie akcje mają większe szanse na sukces.

Powszechnie uważa się, że wiele działań, takich jak przeprowadzenie badań, promocja czy monitoring, wymaga zatrudniania zewnętrznych ekspertów – realizowane spontanicznie, oddolnie, mają mniejsze szanse powodzenia. To jednak niekoniecznie prawda.

Pomoc z zewnątrz wnieść może odmienny, cenny punkt widzenia, jednak szereg rozwiązań zaadaptować można do własnych potrzeb i zastosować samodzielnie, korzystając z wypracowanych przez innych modelowych rozwiązań czy dobrych praktyk. Podnoszenie kompetencji organizacji może wzmocnić ich stabilność i niezależność, jednocześnie pozwolić na szerszą współpracę z partnerami z innych sektorów.

Innym, nacechowanym negatywnie rozumieniem pojęcia „profesjonalizacja” jest specyficzne przeciwieństwo wolontariatu w jego aspekcie dobrowolnego zaangażowania i spontaniczności działań, kierowanych „porywem serca”.

 

Konsekwencje:

• Organizacje, które nie będą podnosić poziomu swoich kompetencji lub nie będą w stanie ich wykazać, z czasem będą marginalizowane. W systemie finansowania zorientowanym na konkursowy sposób przyznawania dotacji zagrożone może być ich istnienie.

• Usługi eksperckie to atrakcyjny rynek dla organizacji pozarządowych – tego rodzaju działalność skierowana może być zarówno do wewnątrz sektora, jak i np. do samorządów. W perspektywie najbliższych lat ten rynek będzie najprawdopodobniej zyskiwał na znaczeniu.

• Drugie rozumienie profesjonalizacji wiąże się z obawą o zanik spontaniczności i zaangażowania, a także oderwanie sektora pozarządowego od społeczeństwa. Misją wielu organizacji jest odpowiedź na potrzeby zwykłych ludzi – odchodzenie od tej misji może zaprzeczyć sensowi ich działania.