ekonomizacja sektora pozarządowego

PDF  Drukuj  Email

Zjawisko ekonomizacji trzeciego sektora ściśle wiąże się z konkursowym charakterem dystrybucji pieniędzy przez jednostki finansujące. Choć rośnie potrzeba i znaczenie takich źródeł jak fundusze żelazne czy granty instytucjonalne, dotacje przyznawane w trybie konkursowym pozostają kluczowym źródłem finansowania organizacji.

Konkurencja o fundusze inicjuje rynkowe mechanizmy analogiczne do tych, które obecne są w sektorze biznesu: z jednej strony może to oznaczać podnoszenie jakości usług, z drugiej jednak – tej jakości obniżanie, by walczyć ceną.

W założeniu powinien rosnąć poziom wykonania i innowacyjność realizowanych zadań, jednak w rzeczywistości konkurencja nie zawsze ma merytoryczny charakter – niekiedy opiera się o wizerunek lub koneksje.

Otwieranie usług publicznych, które dotychczas były domeną państwa, na innych dostawców z sektora biznesu i pozarządowego także ma na celu poprawienie ich jakości poprzez konkurencję.

 

Konsekwencje:

• Ekonomizacja to proces ambiwalentny, różnie oceniany przez organizacje i obywateli. Źródłem napięć może być przede wszystkim wprowadzanie mechanizmów rynkowych w dziedzinę usług publicznych.  Będzie to jednak duża szansa dla organizacji, które działają np. w sferze opieki.

• Konkurencja w trzecim sektorze będzie najprawdopodobniej wzrastać. W tej perspektywie każda organizacja rozważyć musi swoją pozycję i cechy, które dają jej przewagę nad innymi – by na nich budować swoją siłę.

• Konkursowy tryb przyznawania dotacji wymaga odpowiedniej regulacji, która prowadzić będzie do rzeczywistego podnoszenia poziomu działań. Jednocześnie istotna jest przejrzystość procesu dysponowania środkami, niejednokrotnie kwestionowana, szczególnie na szczeblu lokalnym.