organizacje

Czynniki oraz procesy zachodzące w sektorze organizacji społecznych, istotne z punktu widzenia szeroko rozumianej aktywności obywatelskiej. W tym obszarze znajdują się zmiany w charakterze i strukturze sektora, cele i sposób działania organizacji, itp.

Ludzie chętnie włączają się w przedsięwzięcia społeczne i polityczne o jednorazowym, akcyjnym charakterze. Powstaje ich coraz więcej, co prowadzi do „przebodźcowania” – w zalewie propozycji trudno podjąć wybór, co często skutkuje zaniechaniem lub płytkością i chwilowością zaangażowania.

Nowe narzędzia komunikacji umożliwiają organizację rozmaitych działań w szybki i tani sposób. Łatwiej skrzyknąć spontaniczną akcję, zorganizować protest czy wypromować inicjatywę dzięki takim narzędziom, jak telefony komórkowe i komputery – poprzez smsy i internet.

Przewodzenie środowisku lub społeczności stało się bardziej skomplikowane. Wraz z rozwojem internetu i nowych mediów pojawiły się otwarte kanały wyrażania krytyki, dostępne dla wielu osób i pozwalające dotrzeć do wielu odbiorców. Dzięki nowym możliwościom komunikacji i organizowania się łatwiej ujawniają się nowi liderzy, o różnym „zapleczu” czy „kapitale” doświadczenia, kontaktów; o różnych wizjach, działający w różnych obszarach.

Zjawisko ekonomizacji trzeciego sektora ściśle wiąże się z konkursowym charakterem dystrybucji pieniędzy przez jednostki finansujące. Choć rośnie potrzeba i znaczenie takich źródeł jak fundusze żelazne czy granty instytucjonalne, dotacje przyznawane w trybie konkursowym pozostają kluczowym źródłem finansowania organizacji.

Niektórzy profesjonalizację widzą jako przeciwieństwo „amatorszczyzny” – w takim ujęciu to zjawisko oceniane pozytywnie; organizacje działające profesjonalnie, czyli poważnie i fachowo, są bardziej sprawne, a podejmowane przez nie akcje mają większe szanse na sukces.

Model zarządzania państwem (governance) zmienia charakter z regulacyjnego, nakazowego, na oparty o partnerstwo i sieciowość. Tradycyjny model był pionowy – instytucje władzy odgórnie kierowały życiem publicznym, pozostając z obywatelami w relacji hierarchicznej. Współcześnie dostrzega się nieefektywność takiego sposobu zarządzania.

Strona 1 z 2